بسم رب المهدی

مرحوم صغیر اصفهانی میفرماید :
راستی مـردم از آن دم که بـه صلب پدرند
چون  بـبـیـنی بـه ره مرگ و فنـا ره سپرند

عجب این است که این قافله روزان و شبان
به عیان در حـضـرند و بـه نـهان در سفـرنـد

نظاره گر استخری پر از آب باشیم...
ظاهرا پر آبه و یکنواخت...
اما آبی که از لوله های اول استخر وارد میشه ؛ اون آبی نیست که از طرف دیگر در حال خروجه...

همه هستند ظاهرا !
اما راهی سفری هستند که پنهانه و معلوم نیست و چقدر بد تغییرها رو متوجه میشیم!
 از طرفی شخصی زائیده میشه
از طرف دیگر کسی میمیره
و این است گذرگاه دنیا

پ.ن:
بـه تــغـافل هـمـه روزان و شبـان مـیگـذرد
حیف از این عمر که در خواب گـران میگذرد

تـا بـگـیــری کـُـلَـه از سـر ، رود ایــام بــهـار
تـا نـهی بـاز بـه سر ، قـصـل خـزان میگذرد

راستی قـابـل ایـن نـیسـت جـهــان گـذران
که بـگوئـیـم  چنین است و چـنـان مـیـگـذرد

از بـد و نـیک جهان غصه مخوان باده بـخـور
شادی ِ  ایـنکه بـد و نـیـک جـهـان میـگـذرد

هرنفس عمر تو بی سودکسان است صغیر
گـر بـه تـحـقـیـق بـبـینی بـه زیـان مـیـگـذرد

پ.ن2:
آجرک الله یا صاحب الزمان فی مصیبت جدک علی بن موسی الرضا

بسم رب الحسین

ایام اربعین امام حسین ع و عزای حضرت زینب کبری ست .
خودم رو عرض میکنم ، نتونستیم هم نوا با عمه ی سادات باشیم و از این بابت سخت شرمسار خاندان اهل بیت عصمت.
دل آدم میگیره وقتی در این دوری از دیار و کاشانه قرار میگیری و همه ی دلخوشیت اینه که مطالبی پیرامون یگانه محبوب دلها، حضرت اباعبدالله الحسین بخونی ، با مطالب جفنگ و فرومایه و پستی روبرو میشی که نشان از تمام بدبختی درونی و بیرونی نویسنده اش داره !
کسی یا کسانی که از عقل دم میزنند و خودشون رو عقل! میدانند و آن هم در برابر چه کسی و برای چه کسی؟...کل العقل و عقل الکل حضرت اباعبدالله الحسین!

بد بخت کسی ست که دستش به گوشت نمیرسه ، میگه پیف پیف بو میده!
بد بخت کسی ست که هیچ جایگاه و مکانی برای توسل و چنگ زدن به ریسمان الهی(امام حسین ع) برای خودش باقی نگذاشته.
بد بخت کسی ست که از شدت تنگدستی معرفت ، به عقل سراسر کودن خودش رجوع میکنه تا خلاء عمیق روحیش رو پنهان کنه.
اونی که حتی زحمت درک عظمت عاشورا و امام حسین رو به خودش نمییده ، مثل درمانده ها در آسایشگاههای فکری و روحی خودش غوطه وره و فکر میکنه که مقام عصمت امام حسین و کربلای او آنقدر باید پائین بیاد تا قابل هضم و درک بشه.
اینجاست که شروع میکنند به بد گفتن از عزاداریها ، به زیر سوال بردن مجالس امام حسین ، به سخره گرفتن قمه زنی ، به مسخره کردن شخصیت عزادارها و ...
واقعا بدبخت عالمند و بهترین لغتی که میشه باهاش وصفشون کرد همین کلمه ست.
               میان عاشق و معشوق رمزی ست          چه داند آنکه اشتر می چراند

پ.ن:
رفتم وبلاگ شخصی حمید آقا علیمی.چقدر زیبا نوشته بود که تمام خستگی این افکار را از ذهنم خارج کرد:

امشب خدا را به خاطر بی سوادیم شکر کردم.
 خداوندا ...
آنچه که تو میخواهی برزبانم جاری کن و عنایتی کن و از من بستان عقل مرا.
که هرچه میکشم از عقل خویش میکشم.
آنجا که تو هستی عقل چه کاره است ...
خود را تمام عمر به دیوانگی زدم
تنها به این امید که دیوانه ام کنی
دخیلک یا علی

پ.ن:
اربعین حضرت اباعبدالله _ع_ داره میاد !
هیچ غلطی نکردیم برای محرم و صفر . با چه رویی در مقابل امام زمان و حضرت زهرا کمر راست کنیم

پ.ن2:
حسین جان ! خیلی رفقا اربعین میاند کربلا پابوست ، اما باز من جا موندم ، جا موندم ، جاموندم
تو رو داشته باشم راحت میشم ، به تو برسم راحت میشم ، کربلاتو ببینم راحت میشم ، آقا جان بهشت و دنیا و آخرتم توئی اگه منو کلب آستانه ات قبول کنی راحت میشم